Brak połączenia w mózgu wywołuje strach



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Brak hamującego połączenia w mózgu wywołuje strach
03.12.2013

Strach to zbiorcze określenie dla wielu emocji, które są odczuwane głównie w sytuacjach zagrożenia. Lęki charakteryzują się niepewnością w życiu emocjonalnym. Uważa się to za uczucie prehistoryczne, które służy jako mechanizm ochronny w sytuacjach, których można uniknąć lub w sytuacji zagrożenia. W historii ewolucji emocja ta pomagała rozpoznawać niebezpieczeństwa, aby móc odpowiednio zareagować. Ale zbyt duży strach może mieć również odwrotny skutek, blokując możliwość działania, a tym samym zapobiegając zachowaniom ochronnym w niebezpiecznych sytuacjach. I odwrotnie, zbyt mały strach może ukryć prawdziwe niebezpieczeństwa i ryzyko.

Poszukując możliwych przyczyn zwiększonego lęku lub fobii, MedUni Vienna być może znalazł wyjaśnienie.

Obszary w mózgu odpowiedzialne za regulację stanów emocjonalnych, ciało migdałowate (jądro migdałowca) i kora oczodołowo-czołowa, najwyraźniej nie posiadają „mechanizmu hamowania”, który prowadzi do uspokojenia, jeśli niebezpieczne sytuacje nie przybierają zagrażających życiu proporcji. Za pomocą funkcjonalnej tomografii rezonansu magnetycznego (fMRI) naukowcy byli w stanie wykazać pacjentom z lękiem, że ważny związek hamujący występuje w mózgu w zmodyfikowanej postaci i dlatego nie są oni w stanie kontrolować swoich lęków. U zdrowych ludzi ten mechanizm zmniejsza lęk, a organizm może wtedy wrócić do normalnego stanu.

We współpracy z Centrum Fizyki Medycznej i Technologii Biomedycznej oraz Uniwersytecką Kliniką Psychiatrii i Psychoterapii na MedUni Vienna, naukowcy pod kierunkiem Christiana Windischbergera mogli dowiedzieć się, w jaki sposób odpowiedzialne obszary mózgu są zaangażowane w przetwarzanie emocji. Na tej podstawie można wyciągnąć wnioski, jak dalece na siebie wpływają. W ramach badania osobom badanym pokazywano obrazy z „emocjonalnymi twarzami” podczas wykonywania czynnościowego rezonansu magnetycznego. Obrazy te pokazywały osoby z emocjonalnymi wyrazami twarzy, takimi jak śmiech, płacz, satysfakcja lub złość, które wyzwalały aktywność neuronalną w mózgach badanych.

Naukowcy nie widzieli żadnych zmian na zewnątrz. Jednak u osób zdrowych istniał mechanizm hamowania neuronów, który uspokajał głowę. Z drugiej strony w przypadku fobii społecznej zdjęcia dały „akcelerator” i można było zauważyć bardzo silną aktywność neuronalną. „Szczególnie w przypadku chorób psychiatrycznych można założyć, że nie wystąpią całkowite niepowodzenia, a raczej zachwianie równowagi w złożonych procesach regulacyjnych” - powiedział Ronald Sladky, Pierwszy autor opracowania. Wiedza zdobyta na temat zaangażowanych funkcji neuronalnych powinna teraz pomóc w opracowaniu nowych podejść do opcji terapeutycznych. (fr)

Informacje o autorze i źródle



Wideo: Trauma dziecięca a rozwój mózgu - prof. dr hab. Jerzy Vetulani


Poprzedni Artykuł

Inicjatywa mobilizuje się przeciwko inżynierii genetycznej

Następny Artykuł

Terapia komórkami macierzystymi sprawia, że ​​włosy odrastają